att_ekrem
03/Aug/2008, 15:16
Meniere hastalığında zaman zaman dalgalanmalar gösteren ve ilerleyici karakterde bir sinirsel tipte işitme kaybı oluyor. Çınlama,kulakta dolgunluk, basınç hissi ve krizler halinde baş dönmesi de görülüyor.
Bu hastalıkta işitme kaybı daha çok pes frekanslarda olmakla birlikte bazı vakalarda tüm freknslar etkilenebiliyor.Baş dönmesi nöbetleri 20 dakika ile 24 saat arasında değişkenlik gösterebiliyor.30 - 60 yaş arasında sık görülüyor . Olguların yüzde 65’i 50 yaş üzerindedir.Hastaların yüzde 80’ inde tek kulakta hastalık görülüyor.Erkeklerde kadınlara göre daha sık ortaya çıkıyor.
Nedeni henüz tam olarak açıklanamadı. Bilinen gerçek endolenfatik hidropsun (bir çeşit iç kulak tansiyonu) ortaya çıktığı ve bunun sorumlu olduğudur.Oluşum mekanizması olarak göz tansiyonu ile yakın benzerlikler var olup tedavinin belli safhalarında aynı ilaçlar kullanılıyor.
Yapılan araştırmalarda scala media ve sacculus denilen iç kulak bölümlerinde genişleme saptanır.Sonuçta iç kulakta basınca bağlı olarak denge organı ve işitme organındaki sensorinöral hücrelerde beslenme bozukluğu ortaya çıkıyor.
Reisner membranı denilen zar scala vestibuli denilen iç kulak kanalı içine bombeleşiyor ve yırtılabiliyor. Endolenf ile perilenf birbirine karışabiliyor.Hastalığın mekanizması konusunda kesin ispatlanamamış çeşitli teoriler bulunuyor.
Tamamen sağlıklı durumdayken birdenbire gelen değişik şiddetteki dönme tarzında ki baş dönmeleri, kişiyi oturmaya yada yatmaya zorluyor ve hatta düşmesine neden olabiliyor. Hastada bilinç kaybı olmuyor.
Önceden var olan çınlamaların şiddetlendiği hastalar tarafından tarif ediliyor. Bulantı,kusma ve hasta kulakta işitmede ağırlaşma görülüyor.Belirtiler baş hareketleri ile belirginleşiyor.O dönemde belli frekanslardaki seslere karşı tahammülsüzlük oluyor.
O dönemde hasta hareketsiz kalmayı ve hasta olmayan kulak yönünde yatarak uyumayı tercih ediyor.Kriz sırasında gözlerde nistagmus denen dönme tarzında istemsiz göz hareketleri oluyor.Bu nistagmuslar hastalığın hangi tarafta olduğu ve şiddeti konusunda fikir veriyor.Kriz geçince nisatagmus kayboluyor.
Diyapozonla yapılan test de hastalığa ait bazı belirtiler bulunuyor.Genellikle baş dönmesi yavaş yavaş geçerken, işitme kaybı daha belirgin durum alıyor ve çınlamalar (tinnitus) rahatsız edici düzeye çıkıyor.Hasta kulakta işitme bozulduğu için her iki kulakata duyulan sesler arsında fark oluşur.Bir sesin normal karakterinin bozulmasına, karışık ve bozuk ses halinde işitilmesine distorsiyon denir ki; Meniere hastalığında bu durum çok belirgindir.
Meniere hastalığını taklit edebilen hastalıklar arasında beyincikle ilgili, kafa içi hastalıkları,akustik nöromalar denen işitme siniri tümörü, vestibüler nörit,safra kesesi ve ateroskleroza bağlı başdönmelerini sayabiliriz.Ayırıcı tanıda en önemli unsurlardan biri gliserin testidir.
Gliserin limon suyu ile karıştırılıp hastaya içirildiğinde, gliserinin oluşturduğu osmotik etkisi ile iç kulaktaki sıvıların basıncını azalmaktadır.
Günümüzde teşhise yönelik son derece kıymetli teşhis araçları mevcuttur.Bunların arasında videoENG, işitme testleri, CDP (dinamik posturografi), BERA, MRI gibi yöntemler sayılabilir.
TEDAVİSİ
Tedavide iç kulakta osmotik basıncı artıran nedenlerden kaçınmak birinci basamak olarak kabul edilir.Tuz kısıtlaması, sigara ve alkol kesilmesi en önemli önlemlerdir.Mayalı yiyecek ve içeceklerde kısıtlanır.Aktif egzersiz ve spor önerilir. Medikal tedavi olarak sedatifler ,başdönmesini baskılayan damar genişleticiler,bulantı ilaçları,antihistaminikler,idrar söktürücüler ve kortizon verilebilir.
Erken evrede bu tedaviler genellikle hastalığı kontrol eder.Dirençli vakalarda bir takım cerrahi müdahalelere başvurulmaktadır.Bunlardan intratimpanik kortizon ve gentamisin uygulamaları etkinlik ve morbidite açısından en rahat uygulananlardandır.Daha dirençli vakalarda endolenfatik şant operasyonları ve vestibüler nörektomi denilen iç kulak ve beyine yapılan ameliyatlar söz konusudur.
Yazan: Op.Dr.Celal ÜNVER
SAĞLIĞINSESİ.COM
Bu hastalıkta işitme kaybı daha çok pes frekanslarda olmakla birlikte bazı vakalarda tüm freknslar etkilenebiliyor.Baş dönmesi nöbetleri 20 dakika ile 24 saat arasında değişkenlik gösterebiliyor.30 - 60 yaş arasında sık görülüyor . Olguların yüzde 65’i 50 yaş üzerindedir.Hastaların yüzde 80’ inde tek kulakta hastalık görülüyor.Erkeklerde kadınlara göre daha sık ortaya çıkıyor.
Nedeni henüz tam olarak açıklanamadı. Bilinen gerçek endolenfatik hidropsun (bir çeşit iç kulak tansiyonu) ortaya çıktığı ve bunun sorumlu olduğudur.Oluşum mekanizması olarak göz tansiyonu ile yakın benzerlikler var olup tedavinin belli safhalarında aynı ilaçlar kullanılıyor.
Yapılan araştırmalarda scala media ve sacculus denilen iç kulak bölümlerinde genişleme saptanır.Sonuçta iç kulakta basınca bağlı olarak denge organı ve işitme organındaki sensorinöral hücrelerde beslenme bozukluğu ortaya çıkıyor.
Reisner membranı denilen zar scala vestibuli denilen iç kulak kanalı içine bombeleşiyor ve yırtılabiliyor. Endolenf ile perilenf birbirine karışabiliyor.Hastalığın mekanizması konusunda kesin ispatlanamamış çeşitli teoriler bulunuyor.
Tamamen sağlıklı durumdayken birdenbire gelen değişik şiddetteki dönme tarzında ki baş dönmeleri, kişiyi oturmaya yada yatmaya zorluyor ve hatta düşmesine neden olabiliyor. Hastada bilinç kaybı olmuyor.
Önceden var olan çınlamaların şiddetlendiği hastalar tarafından tarif ediliyor. Bulantı,kusma ve hasta kulakta işitmede ağırlaşma görülüyor.Belirtiler baş hareketleri ile belirginleşiyor.O dönemde belli frekanslardaki seslere karşı tahammülsüzlük oluyor.
O dönemde hasta hareketsiz kalmayı ve hasta olmayan kulak yönünde yatarak uyumayı tercih ediyor.Kriz sırasında gözlerde nistagmus denen dönme tarzında istemsiz göz hareketleri oluyor.Bu nistagmuslar hastalığın hangi tarafta olduğu ve şiddeti konusunda fikir veriyor.Kriz geçince nisatagmus kayboluyor.
Diyapozonla yapılan test de hastalığa ait bazı belirtiler bulunuyor.Genellikle baş dönmesi yavaş yavaş geçerken, işitme kaybı daha belirgin durum alıyor ve çınlamalar (tinnitus) rahatsız edici düzeye çıkıyor.Hasta kulakta işitme bozulduğu için her iki kulakata duyulan sesler arsında fark oluşur.Bir sesin normal karakterinin bozulmasına, karışık ve bozuk ses halinde işitilmesine distorsiyon denir ki; Meniere hastalığında bu durum çok belirgindir.
Meniere hastalığını taklit edebilen hastalıklar arasında beyincikle ilgili, kafa içi hastalıkları,akustik nöromalar denen işitme siniri tümörü, vestibüler nörit,safra kesesi ve ateroskleroza bağlı başdönmelerini sayabiliriz.Ayırıcı tanıda en önemli unsurlardan biri gliserin testidir.
Gliserin limon suyu ile karıştırılıp hastaya içirildiğinde, gliserinin oluşturduğu osmotik etkisi ile iç kulaktaki sıvıların basıncını azalmaktadır.
Günümüzde teşhise yönelik son derece kıymetli teşhis araçları mevcuttur.Bunların arasında videoENG, işitme testleri, CDP (dinamik posturografi), BERA, MRI gibi yöntemler sayılabilir.
TEDAVİSİ
Tedavide iç kulakta osmotik basıncı artıran nedenlerden kaçınmak birinci basamak olarak kabul edilir.Tuz kısıtlaması, sigara ve alkol kesilmesi en önemli önlemlerdir.Mayalı yiyecek ve içeceklerde kısıtlanır.Aktif egzersiz ve spor önerilir. Medikal tedavi olarak sedatifler ,başdönmesini baskılayan damar genişleticiler,bulantı ilaçları,antihistaminikler,idrar söktürücüler ve kortizon verilebilir.
Erken evrede bu tedaviler genellikle hastalığı kontrol eder.Dirençli vakalarda bir takım cerrahi müdahalelere başvurulmaktadır.Bunlardan intratimpanik kortizon ve gentamisin uygulamaları etkinlik ve morbidite açısından en rahat uygulananlardandır.Daha dirençli vakalarda endolenfatik şant operasyonları ve vestibüler nörektomi denilen iç kulak ve beyine yapılan ameliyatlar söz konusudur.
Yazan: Op.Dr.Celal ÜNVER
SAĞLIĞINSESİ.COM